Zapomniane Obozy
 
Leon Sobkowiak
Urodzony 20 marca 1923 w Poznaniu. Aresztowany 23 sierpnia 1940 wraz w częścią członków podziemnej Wojskowej Organizacji Ziem Zachodnich. Osadzony kolejno w Forcie VII w Poznaniu, a następnie w więzieniach we Wronkach i Spandau w Berlinie. Do obozu Mauthausen odtransportowany w marcu 1943 i jeszcze w tym samym miesiącu do Gusen I (nr 11503/48233), gdzie przebywał do wyzwolenia. Pracował m.in. w kamieniołomach oraz w fabryce zbrojeniowej. Po powrocie do kraju ukończył Akademię Medyczną i pracował jako lekarz-pulmunolog. Członek Klubu Mauthausen-Gusen w Poznaniu, gdzie mieszka.
 
Obóz:  [Poznań Fort VII]
Warunki życia w obozie
W pierwszej celi, w której przebywałem, było czterdzieści osób, może trochę mniej. Leżeliśmy w dwóch rzędach na słomie, na cienkiej warstwie słomy. Straszny tam był zaduch, smród, bo to przecież były bunkry, więc brakowało wentylacji. Światło się paliło stale. Okien nie było. O porach dnia dowiadywaliśmy się tylko po ewentualnych posiłkach i wywoływaniach na przesłuchania. Później przeniesiono nas z tej celi do celi numer 19. To była już taka cela, która miała kanał wentylacyjny i okno. Była większa - tam mieściło się chyba z sześćdziesiąt osób. Po cichu tam sobie śpiewaliśmy, także już ta atmosfera była trochę swobodniejsza, nie taka sztywna. Ale w tym czasie też zdarzały się tak zwane gimnastyki. Było tam takie strome wzniesienie i na to wzniesienie, na tę górę, trzeba było wleźć, oczywiście przy akompaniamencie niemieckich wyzwisk i bicia. Potem należało zbiec z powrotem na dół. Wielokrotnie. To bardzo wyczerpywało siły. Kontakt z rodziną mieliśmy o tyle, że rodzina przysyłała nam bieliznę - wysyłało się brudną bieliznę a dostawało się czystą - i w niej dostawaliśmy wiadomości, grypsy.
 
Dom Spotkan z Historią Ośrodek Karta Ośrodek Karta EACEA